نوين براى ابراز و اعلان معانى والاى نهضت حسينى پايه گذارى يك سنت حسنه و نيكويى است كه اجر عاملان به اين سنت براى پايه گذار آن نيز خواهد بود . زيرا گفتيم : شعيره يعنى يك سلسله آيين‌ها و يا نشانه‌ها و علامت هايى كه نشانگر يكى از معانى والاى دين باشد و آن را ابراز و اظهار كند . و هر گاه شعيره‌اى به عنوان شعيره دين و شعار دين و علامتى كه از آن طريق يكى از معانى والاى دينى منتشر مىشود قرار گرفت ، - حتى بعد از زمان معصومين عليهم السلام ايجاد شده باشد - ، احكام شعيره و شعائر شامل آن مىشود . و اين شيوه نو ظهور مورد امر و نهى قرار مىگيرد ؛ امر به تعظيم و تكريم و تقديس آن و نهى از اهانت و سبك شمرده آن ، و وقتى مصداق شعيره شد عمل به آن مصداق تعظيم شعائر اللَّه است ، و هتك آن هتك شعائر اللَّه خواهد بود . گذشت كه دلالت غالب شعائرها از نوع دلالتهاى وضعى است و تا وقتى كه عرف يك چيزى را به عنوان شعيره قرار ندهد ادلّه شعائر شامل آن نمىشود ، همانطور كه تا اسمى را براى كسى يا منطقه‌اى قرار ندهند اين اسم بر آن شخص يا منطقه دلالت نمىكند . و بعد از وضع چنين دلالتى ايجاد شده و تكريم و اهانت به آن اسم تكريم و اهانت به صاحب آن محسوب مىشود . همينطور است پرچم و علامت يك كشور كه تا به عنوان پرچم آن كشور قرار نگيرد اعتبارى ندارد اما بعد از آن معتبر مىشود . در هر جنگى مسلمانان براى خود شعار و رمزى قرار مى دادند ، و تا وقتى اين شعار از طرف مسلمانان وضع نمىشد هيچ